niepodarek

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) „Kolędnicy" literatury polskiej XVII w. posiadają podobne jak ich rówieśni koledzy, „sowizdrzali", poczucie godności osobistej. Nie traktujemy bowiem zbyt poważnie dedykacji. „smażonych" przez autorów przeróżnych „podarków" i „niepodarków" kolędowych, którzy łasili się zapewne niezbyt szczerze wobec możnych (a który chudopachołek nie czynił tego w życiu; jeśli nie w literaturze), byleby tylko zapełnić jako tako swoją wciąż pustą i często dziurawą sakiewkę: Ale taki Żabczyc nie dedykuje swego- zbiorku nikomu z magnaterii, lecz bezimiennemu czytelnikowi w takich wcale dumnych słowach: ,,Nie mam w szkatule chudej arabskiego złota, Ni rzemieślnicą ręką lanego klinota, Ani z gór sauromackich srebra brantowego; Ja to daję, co snadź mam nakosztoumiejszego( Ta swoista duma- ńie przeszkadzała naszym autorom, że po rybałtowsku nie stronili od kielicha, który rozweselał ich codzienną mizerię, toteż zaraz wstępując w podwoje nie taili chęci zażycia tęgiej gościny: 10 KUŹNICA KAPŁAŃSKA...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
KKapł - Kuźnica Kapłańska (Warszawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.