niezgubny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Prószył szkaradny śnieg z deszczem. Zimno wdzierało się bez pardonu pod rewerendę. Umęczone serce podskakiwało pod gardziel. Wreszcie, stanąwszy na szczycie, ksiądz Staszic mógł w duszy powiedzieć Tatrom: „Wy, ogromne grobowiska przeszłych wieków. Wy, najtrwalsze pomniki dla wieków przyszłych, w obłokach utykając szczyty zachowacie niezgubne imię Polaków. Żadnym gwałtem ludzkim niedoścignione, wy zachowacie ten znak i podacie wiekom następnym świadectwo, że pierwszy, co na tych waszych wystrychłych stanął rypach, był Polakiem...”...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Muszyńska-Hoffmannowa, Hanna 1968. Pucharek ze srebra, Warszawa : Pax
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.