nowopolszczyzna

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Cezurę między dobą średniopolską a nowopolską w trzeciej części XVIII w. wyznaczają znów zmiany, które zaszły w systemie gramatycznym, zwłaszcza fonetycznym i składniowym, oraz w zasobach leksykalnych, i głębokie reformatorskie przemiany doby Oświecenia w życiu gospodarczym, politycznym i kulturalnym. Kierunkową rozwoju języka między cezurą końca staropolszczyzny i początku nowopolszczyzny jest powolne kształtowanie się języka narodowego zrazu na wąskiej podstawie języka „narodu szlacheckiego”, na krzywej postępu i cofania się w walce z łaciną, na tle jałowienia rodzimej myśli w ucisku reakcji politycznej, społecznej i gospodarczej oraz zaostrzającego się w końcowej fazie kryzysu feudalnej rzeczypospolitej szlacheckiej, przy wchłanianiu elementów gwarowych, plebejskich, kresowych i obco językowych...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Klemensiewicz, Zenon 1961. W kręgu języka literackiego i artystycznego, Warszawa : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.