odczyt-studium

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) sława Wyspiańskiego. Była to uroczystość nieoficjalna (cała furia kanonizowania Wyspiańskiego na Jana Chrzciciela i świętego patrona sanacji wyładowała się pięć lat wcześniej), uroczystość wewnętrzna, ale na tak «(monumentalną* skalę, że poszedł z powodu niej huczek po Warszawie i przez całe jedno posiedzenie ludzie mówili o niej w kawiarniach jak o sabacie satanistów. Otworzyłem to zebranie (przy zapuszczonych zasłonach), próbując uchwycić odrębność zjawiska pisarskiego. Po mnie mówił Schiller (jego wspaniały odczyt-studium o teatrze Wyspiańskiego drukowałem w «Scenie Polskiej»). Pamiętam, że gdy na zakończenie zaczął czytać wiersz: Teatr mój widzę ogromny Wielkie, powietrzne przestrzenie Ludzie je pełnią i cienie, Ja jestem grze ich przytomny...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Schiller, Leon 1983. Droga przez teatr 1924-1939, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.