opricznik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) W 1560 car rozwiązał Radę i rozpoczął represje; w celu ostatecznego złamania bojarów wprowadził —> opriczninę. Ślepo mu oddani opricznicy mordowali opozycyjnych bojarów i grabili ich mienie. Na łup opricznikom wydał Iwan Groźny również Nowogród W. (1570), oskarżony o plany przyjęcia zwierzchności Zygmunta Augusta. Okres opriczniny, w którym krwawe represje...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
WEP PWN 1962-1970. Wielka encyklopedia powszechna PWN. T. 1-13, Warszawa : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.