orfeuszowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) jej ze swej żałości i rozpaczy. Tęsknym tonom jego rytmiki wewnętrznej wtóruje chór żywych i martwych tworów, bo Słowacki umie jak natchniony, mityczny mistrz grecki z blasków, szmerów i dźwięków tej złotostrunej przyrody — harfy dobywać Orfeuszową pieśń błogiego ukojenia i rozwiewnej tęsknoty, ociężałego smętu i bolesnej skargi...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Trzpis, Henryk 1909. Ze studyów nad Słowackim, Kraków : G. Gebethner i Sp.
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.