orzecznik

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) II. W pierwszej kolejności narzuca się pytanie, jakie miejsce w strukturze zdania zajmuje orzeczenie szeregowe (parataktyczne) przy tym samym podmiocie (tzw. zdanie ściągnięte), w szczególności zaś, jak należy traktować wypadki orzecznika szeregowego przy tym samym podmiocie w zdaniu. Ilustrują to następujące typy związku predykatywnego: 1. orzeczenie słowne (czasownikowe) osobowe, np. brat siedzi i pisze, idziemy i rozmawiamy itp.; 2. orzeczenie imienne (słowno-imienne) z orzecznikiem rzeczownikowym w narzędniku lub orzecznikiem przymiotnikowym w mianowniku, np. brat jest inżynierem i nauczycielem, brat jest zdolny i pilny itp...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
BPTJ - Biuletyn Polskiego Towarzystwa Ję­zy­ko­znawczego (Kraków / Wrocław / War­szawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.