otulać

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) I wtedy to właśnie, gdy szłam przez cienisty ogród, pełen milczących już ptaków, wśród gnących się od jabłek drzew, wśród zmierzwionych, latem udręczonych rabat, gdy całą przeszłość, wszystko, co było we mnie i dookoła mnie, otulałam już tą smętną mgłą poezji, jaką otulamy zawsze to, co przeminęło, wtedy — pamiętam—ogarnęła mnie jak płomień straszliwa tęsknota za tym całym światem barw, kształtów i idei, który, wydawało mi się, ginie...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Starowieyska-Morstinowa, Zofia 1962. Kabała historii, Kraków : Znak
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.