piastunka-zwodzicielka

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) był rzecznikiem bardzo łagodnej moralności. On to przecie, poświęcając epinikion okrutnemu Skoipasowi tesalskiemu, uczył go — z milą zresztą szczerością — że być dobrym bezwzględnie nie jest to rzecz możliwa dla człowieka: to udział bogów, człowiek zaś niech będzie zadowolony z siebie, jeżeli ma więcej dobrych cech niż złych. Podobnie w pół wieku później, w Hipolicie Eurypidesa, będzie pocieszała Fedrę piastunka-zwodzicielka, radząc, by nie zanadto się wstydziła swej występnej miłości ku pasierbowi — i otrzyma od niej zasłużoną odprawę...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Zieliński, Tadeusz 1971. Szkice antyczne, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.