podsiec

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Prątek «pręcik» (zdrobniałe od pręt): „jak w klatce ptakowi, który bije się o prątki, chcąc je połamać i wylecieć“ H. S. I, 95; „I rozwijał siatkę tę, rozsnuwał ją, zaczepiał o prątki, z których wiatr ją zrywał“ Rot. III, 13; „Racje owe nie są to prątki kruche, które od gładkiego słowa złamać się dadzą“ Sł. H. III, 165. Forma prątek, dziś wyszła z użycia i zastąpiona przez pręcik, dawniej pospolita, por. u Reja: „czasem mu i prątkiem podsiecze“. Dość częste w dawniejszym prątek znaczenie «latorośli, pędu»: „Tyś bujnym prątkiem a bez sęku, onym, co w lessowym zakwitnął ogrodzie zielonym“ Miaskowski. „Tu bujna trawa wspina prątki“ Naruszewicz. „To ziele szczupłym wschodzi prątkiem“ Troć. ZdaTza się u Jeża i forma pręcik: „płomyków migocących nad zielonymi pręcikami świeczek“ Prawn. II, 100...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Doroszewski, Witold 1949. Język Teodora Tomasza Jeża (Zygmunta Miłkowskiego). Studium z dziejów języka polskiego XIX wieku, Warszawa : TNW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.