postukanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Doceniam Olkusz i podziwiam Szczygła, ale ja nie z tych. I nie zdobyłam się na więcej niż na postukanie palcem w czoło, kiedy w swoim czasie zaproponował mi odstąpienie Olkuszowi mojego zbioru zegarów. Tych zegarów i Przemyśl by ode mnie nie dostał... A Ingeborga dziś już wie, że zachowała się jak pies ogrodnika. Bo Chrystusa (było do przewidzenia!) i tak jej ukradli...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Strońska, Anna 1981. Tyle szczęścia dla szewców, wyd. 2, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.