potępianie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) W rozd. IV. widzieliśmy dowodnie, ile materyału obcego, przyniesionego przez falę kultury, dziś już odpłynęło, zaledwo ślad pozostawiwszy, a ile przeszło w krew i kość organizmu językowego i stało się jego niepodzielną własnością. „Śmiesznością byłoby potępianie w czambuł wszystkich wyrazów obcych, przez język nasz przyswojonych; niedorzeczną byłaby chęć usunięcia ich bez wyjątku, a wstawienie na ich miejsce...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Zawiliński, Roman 1919. Nasz język ojczysty w przeszłości i teraźniejszości, Kraków : Księgarnia G. Gebethnera i Sp.
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.