potencjalno-czynnościowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Potwierdzeniem potencjalno-czynnościowego charakteru przyjaźni są użycia takie jak np. „Od lat obserwuję z podziwem i z pewną zazdrością ich przyjaźń”. „Ich przerwana przez wojnę przyjaźń ożyła na nowo.” Zachowaniowy składnik przyjaźni odbieramy dziś jako metonimiczne przesunięcie znaczeniowe, choć genetycznie nie jest to oczywiste...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Sambor, Jadwiga, Linde-Usiekniewicz, Jadwiga, Huszcza, Romuald (red.) 1993. Językoznawstwo synchroniczne i diachroniczne. Tom po-święcony pamięci Adama Weinsberga, Warszawa : UW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.