potlach

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) pustaci, okresów migracji i najazdów. Wątki te i postacie odnoszą się do wierzeń pogańskich o bogach, półbogach i wróżkach później uczłowieczonych w królów, bohaterów i tajemnicze panny, w „tamten świat” dusz osób zmarłych, duchów, widm i zjaw, w świat nie odcięty od żywych jak w chrześcijaństwie, lecz pozostający z nim w nieustannym wymiennym kontakcie i solidarności, świat wierzeń w pozaludzkie istoty teluryczne: demony, karły, olbrzymy, potwory, gnomy, elfy, koboldy; do panteistycznej, uroczej wspólnoty z człowiekiem należą też zaczarowane, mówiące zwierzęta, należą zaczarowane przedmioty: zamki znikające, zaczarowana broń, głazy — talizmany obfitości i suwerenności; należą też podstawowe prastare pojęcia etyczne, a zwłaszcza relikty pierwotnych instytucji społecznych, z których w poematach francuskich najważniejsze są relikty znane w folklorze całego świata, zwane potlach i geis. Potlach to pierwotna instytucja społeczna obowiązująca władcę do obdarowywania członków swej drużyny, a tych do odsłużenia darów obowiązującymi ich prestacjami na rzecz władcy i na jego życzenie. Z tą obowiązkową wza...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Żurowski, Maciej (wyb.) 1968. Arcydzieła francuskiego średniowiecza, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.