pozafizyczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) poznając poznaje tylko siebie, „produkuje” własne poznanie. To usytuowanie sprawia, że jego odkrycia, albo ściślej — jego konstrukcje, tracą motywację pozaludzką; nie orzekają już 0 „naturze rzeczy”, a tylko o naturze tych jego konstrukcyj, o prawach jego „świata”. Wszystko, cokolwiek by pomyślał, gdziekolwiek by umysłem dotarł, spełnia się w świadomości (zbiorowego) podmiotu, w pozafizycznej sferze podmiotowości (kiedyś wierzył, że jego odkrycia mają swe odpowiedniki w „twardym” bycie). Przebywając w błędnym kole swej pan-subiektywności, podobnie jak Henryk w Ślubie będzie szukał „obiektywnego” oparcia. Tym się tłumaczy fakt, że nasza dyskursywna...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Falkiewicz, Andrzej 1982. Fragmenty o polskiej literaturze, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.