pozanawiasowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) stek wierszowych wybitnie dysharmonijny. Ale rozmieszczenie cząstek składowych jest takie, że podkreśla kontury wiersza wzmocnione rymem, tym razem o bezpośrednio sąsiadujących ze sobą komponentach („smutku— pocichutku“). Zdanie w nawiasie wprowadza odmienną barwę intonacyjną. Zdanie pozanawiasowe czwartego wiersza ^nawiązuje do zawieszonej na moment intonacji uczuciowej zasadniczej, właściwej. Zdanie to i jego ciąg dalszy w wierszu następnym, jeśli chodzi o sens komunikatywny wyrażenia jest wyliczeniem i powinnoby mieć następującą formę: „Łąki przed nami, lasy, i chłopi, i romantyczne wykrzykniki — skowronki“. Autor zrobił to...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Furmanik, Stanisław 1947. Podstawy wersyfikacji polskiej (Nauka o wierszu polskim), Warszawa ; Kraków : Wyd. E. Kuthana
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.