pozywacz

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) istićc ’powód, oskarżyciel, skarżący, pozywacz, pozywający, powódca* Psł 42. Wyraz iś^iee znany był w stp. w dwojakim rozumieniu: rzadko ujawniającym się ’świadek* /por. u. J. Kochanowskiego w Psałterzu PorJ 1955* 6, 223* JP 1961, XLI, 87 - 88/ i częściej spotykanym ’wierzyciel, dłużnik, zastępca*. L cytuje...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Sawaniewska-Mochowa, Zofia 1990. Poradnik Jana Karłowicza jako źródło poznania potocznej polszczyzny północnokresowej. Słownictwo, Warszawa : UW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.