proboszcz-gospodarz

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Na odpust zjechało około 5—6 księży, z których pozostało mi w pamięci tylko trzech. Jeden — godny staruszek pod 70 lat, wyróżniający się lepszym zachowaniem, większą inteligencją, żywym umysłem i wspaniałą czupryną, w której nie świecił ani jeden siwy włos. Drugi — prawdziwy proboszcz-gospodarz na dobrej, ale zakazanej parafii, dobry do wypitki, wyżerki, kartograjstwa, tłustych anegdot, a co więcej — tego już nie wiem. Pasjonował się kartami, grał biegle, murował w preferansie bez miłosierdzia, tłumacząc się raz po raz: ,,W karciszki niet braciszki!” Ci obydwaj księża byli proboszczami w lidzkim powiecie...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kirchmayer, Jerzy 1965. Pamiętniki, wyd. 2, Warszawa : KiW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.