przymiłek

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) go — czego ci? — A on z miejsca — „brave polonais moa krua!”. — Cesarz w śmiech — odpiął własnego krzyża i dał lizusowi! Suryn się nazywa! Gdzie tam w pułku na niego, że się ważył, że wyżebrał, że przymiłek, skoczyłapek — a krzyż Surynowi co się bimba, to się bimba!... Owóż z cesarzem!...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Gąsiorowski, Wacław 1957. Dobosz woltyżerów. Powieść historyczna z epoki napoleońskiej, Warszawa : Nasza Księgarnia
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.