przywieranie

Słowo poświadczone w fotocytacie:

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/JPGs/IJ_2488.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 136

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/data.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 143
(...) scenę dramatyczną: na przyrodę i walczącego w niej jej rodzica, powtarza się ten sam proces namiętnego przywierania do prochu, który równie miłośnie rwie się do ducha, aby przy starciu się poczuć,— już zapóźno—straszną pomyłkę swoją.*) Zycie całe jest grzechem, błędem, walką, na tej odrazu podstawie, że jest złączeniem się tego, co złączone być nie powinno. Ale duch, choć zbratał się z rzeczą znikomą,...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.