psychoportret

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Seria „Poszukiwanie Absolutu”, której trzy pierwsze pozycje omawiane są życzliwie przez krytykę francuską, reprezentuje szczególny gatunek literacki. Nie zajmuje się analizą dzieł, ani nawet nie zajmuje się, ściślej biorąc, szczegółową biografią naszych wielkich poprzedników w niepokoju, jak nazywa Pascala, Péguy i Bernanosa recenzent „La Revue Nouvelle”. Charakteryzując profil nowego działu wydawnictwa Plon, Jerzy Radkowski pisze, że będą to „psychoportrety”, co może nasuwać myśl o natrętnie przepsychologizowanych vies romancées, ale na szczęście jest inaczej. Zadaniem, jakie stawiają sobie trzej pierwsi autorzy serii, jest bowiem nie tyle wiemy portret przeżyć wewnętrznych samych „poszukiwaczy absolutu”, co raczej portret ich drogi, w ujęciu dość zobiektywizowanym, akcentującym etapy i punkty zwrotne, które wydają się typowe dla niespokojnych duchów każdej epoki, a w jakiejś mierze chyba dla życia ludzkiego w ogóle...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Znak - Znak (Kraków)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.