pytaniowość

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Istnieją jeszcze w mówionej polszczyźnie bardzo podobne do wymienionych wyżej konstrukcji pytania pozbawione owego upewniającego elementu typu nieprawdaż. Taki składnik pytajny zawsze może być dołączony do pozostałych, to kwestia tylko doboru powierzchniowych środków wyrazu. O tym, że rzeczywiście stwierdzenia, które za chwilę przytoczymy, są pytaniami, świadczyłaby sama intonacja wygłosu wypowiedzenia (po trosze zawieszona). Czasami potwierdzeniem pytaniowości byłyby naniodalizowane elementy leksykalne. Np.: JJK... chyba lepiej {?) — TJK... lepiej, 19 Chodziłoby tu o tzw. presuponowanie dodatkowych treści, przypominanie, że nie wszystkie wartości głębokiej struktury badanego wypowiedzenia zaktualizowały się na powierzchni. Dogłębną interpretację tegd problemu dał O. Ducrot w artykule Presupozycje, warunki użycia czy elementy treści? [w:] Pam. Lit., R. LXVI, z. 1, s. 269-283...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Studia 1978. Studia nad składnią polszczyzny mówionej. Księga referatów konferencji poświęconej składni i metodologii badań języka mówionego (Lublin 6-9 X 1975), Wrocław etc. : ZNiO
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.