realno-logiczny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) -logicznego dyskursu myślnego. Bowiem dialog, mówi Platon, jest rodzajem rozmowy, która do głębi pochłania tym, czego dusza chciałaby dociec i dlatego jak długo dusza myśli, nie czyni nic poza rozmową samą z sobą; sama sobie odpowiada, sama coś stwierdza lub czemuś przeczy —• stąd &ićvoia u£v %ai Aióyoę rauróv. Ta dialektyczna postawa duszy stanowi, zdaniem Platona, realno-logiczną podstawę dla myślenia filozoficznego i dla osiąganej przezeń wiedzy. , To tłumaczy, dlaczego poznanie i wiedza opiera się — według Platona, nie na odtwarzaniu rzeczy ani na stwierdzaniu tego jedynie, czym rzeczy są, ale na umysłowo postępującym rozeznawaniu w nich tego, czym proporcjonalnie są i czym zarazem względnie się stają w obrębie ideo-realności bytu oraz czym mogą być, jeśli człowiek poznawszy prawidłowości ich „byto-nie-bycia” egzystencji, zechce, aby tym czymś samym lub czymś innym były. Dialog Platona zdaje się wykluczać dwie biegunowe skraj...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
SFil - Studia Filozoficzne (Warszawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.
Sąsiedztwo a tergo