rebok

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) skarbami swojemi z ledzami. Jak mnie opowiodol moj stark, zaczęno ,so to od tełe czase, cze jeden z rebokow, zwoni Mytk, rozgniewol przez swoju chcewosc całej rod krosniczy. Od tełe czase ustało dawani przez nich złota jastarnicczym rebokom. Jo nie wim, cze je to prowda, cze powiostka, ale jo wierzu, esz tak mogło bec czedesz...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Łesiów, Michał (wyb.) 1984. Cudowny bijak. Bajki ludowe współcześnie pisane, Warszawa : LSW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.