replikant

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Pan X uznał się za pobitego. Nadesłał do „Gazety Polskiej” następującą krótką odpowiedź, zamieszczoną w nrze 38 z dnia 7 lutego 1827 r.: „Czytając replikę na umieszczoną krytykę recenzji koncertu p. Szymanowskiej, sądziliśmy nasamprzód, że replikant nie odpowie na zarzuty uczynione, gdy zaś tłomaczenie się jego jest tak zręczne, jasne, przekonywające, loiczne dowody erudycji tak obficie i stosownie z literatury i gazet francuskich czerpane, że najmniejszym nie ulegają zarzutom, przyznajemy więc replikantowi wielką słuszność, jaką sobie sam przywłaszcza, i wdzięczni mu jesteśmy, używając jego wyrazów: «że umie nas wyprowadzić z błędu i nieporozumienia.»”...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Syga, Teofil, Szenic, Stanisław 1960. Maria Szymanowska i jej czasy, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.