rosztowanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) ze szt-, wyjątkowo odwrotnie. Bez oboczności podano stal (i stalny, stalowy), stodoła, stos, strucel, strus, stokwark, sturknąć, styr (i styrnik, sternik) oraz sztuka (i sztuczny, sztukować), sztura. Nieco podobnie się traktuje wyrazy pochodzenia niemieckiego mające st nie w nagłosie, np. mikstat czy miksztat; róst czy też rószt; róstowanie, rustowanie czy też rosztowanie, rusztowanie. Czasem umieszcza się dwie postaci obok siebie, np. celstat, celsztat; fryszt, fryst; kosztywał, kostywał. Najczęściej jednak podaje się jedną postać, tylko ze st (rzadziej), np. bagstele, bugstele; kstałt, kstałtowny, lub tylko ze szt (częściej), np. bursztyn, bursztynowy; foszt, fosztowanie, kiersztrąg, kosztować, kunszt, łaszt, maszt...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Kucała, Marian 2000. Polszczyzna dawna i współczesna, Kraków : IJP PAN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.