samolub-nerwowiec

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) przecież (...) z krwi i ducha demokratę-postępowca" II, 20, „Widzę się w postaci owego fantastyka-zarozumialca Gustawa” II, 53, „Był general-gubernator warszawski Józef "Włodzimierzowicz Hurko” I, 264, „Autor ten należy do całej falangi marzycieli-patriotów” I, 179, „chciałem potępić tego naszego ostatniego niedolęgę-intryganta w koronie” I, 200, „Witać ją będę dziką pieśnią duszy — tym chwilowym oblędem-szaleństwem, cierpieniem” II, 257, „Należy on do wytwarzającego się w Warszawie typu patrioty-socjalisty''> V, 22, „I odejść stąd bez przekonania, koniecznego dla mnie samoluba-nerwowca, bez pewności, że mnie kochała” III, 71. ..Bądź mi, ty święta, mym wodzem-aniolem w locie do ... Boga" II, 193 i zestawienie niezbyt udane, tautologiczne — „szukałem jakiegoś schronienia przed tą straszną żmiją-anakondą" II, 193...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Kupiszewski, Władysław 1990. Język Dzienników Stefana Żeromskiego, Warszawa ; Kraków : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.