samospalający

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Jest tak dlatego, że punktem wyjścia poety nie jest bynajmniej postawa chłodnego obserwatora, lecz samospalający gniew, oburzenie moralne. Wystarczy przeczytać wiersz Spowiedź lub miniaturę Gniewny znam tylko smak mojego gniewu..., choć jest to gniew świadomie poskramiany, gdyż poeta wie o jego funkcji niszczącej, mało płodnej („karmię się gniewem Ubywam” — to pointa wspomnianej miniatury)...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
RLit - Rocznik Literacki (Warszawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
imiesłówliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.