samozatrata

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Na jednym z zebrań partyjnych zarzucono mu brak odwagi. Łękot osłupiał, tego bowiem nie przewidział. Brak odwagi! Zrozumiał, że zażądano od niego cechy, o której istnieniu nigdy nie pomyślał. „Odwagą" nazywał dotychczas angażowanie się w sprawy niepewne. Cóż było pewnego na świecie, prócz przywiązania Lucyny? Wzywano go do skoku na oślep, do samozatraty, do samozniszczenia! Nie wystarczało, że kroczył po krawędzi, musi odtąd kroczyć po krawędzi z przepasanymi oczami. „Miałaś rację, Lucynko..." — przyznał w duchu; 73...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Brandys, Kazimierz 1954. Obywatele, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.