skrucha-pokuta

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) obojętnie. Najpierw należałoby wydostać się ze świata w ł asnych przedmiotów a następnie szukać przedmiotu swojego pragnienia już w samej rzeczywistości. Może się okaże, że jest on bliski człowiekowi a skrucha-pokuta nie utożsamia się z pokazywaniem światu swojej rzekomej „kloaki” wewnętrznej, lecz z ustawiczną zmianą swojego życia, z ciągłym zbliżaniem się do celu. Orestes idący inną drogą stracił kontakt i zgodność z rze...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Znak - Znak (Kraków)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.