smrek

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) ne. Przychodzę i, zasłoniwszy oczy, poraź setny przeżywam znowu to, co było, znowu jestem Maleńką i ufną, znowu jestem szczęśliwą, znowu słyszę wysoki szum smreków nad góralską werandą, znów mnie upaja kwietna, słodka woń, — znowu z przymkniętemi powiekami, z szczęśliwym uśmiechem, który rozchyla usta, czekam, rychło na ścieżce między smrekami zabrzmią znane, lekkie i pewne kroki, — znowu gestem bezwiednym, gestem, który żyje, kiedy już wszystko umarło, wyciągam przed siebie ręce, wyciągam ręce, i— ... i płyną krwi mej rubiny...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Szpyrkówna, M. H. 1928a. Będziesz maleńką. Powieść, wyd. 4, Warszawa : Wyd. Pisarzy Współczesnych
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.