sobolowaty

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Koń tutaj jest symbolem pędu, chyżości, porywu. Takiego zdania nie mógłby napisać Eskimos, bo nie ma on do czynienia z koniem, ale tak mógłby powiedzieć Tatar, Arab czy Mongoł. Praktyczne zainteresowanie koniem znajduje wyraz w mnóstwie określeń konia, którymi dziś już nie mamy okazji się posługiwać. Są to określenia, które odnoszą się do cech konia, do jego maści, a więc — stepowy, zwrotny, ciepłokrwisty, pelnokrwisty, zimnokrwisty, butany, cisawy, siwy, jabłkowity, kasztanowaty, sobolowaty, srokaty, skarogniady, gniady, wrony, rączy, albo ze względu na sposób używania konia: luiny, cugowy, pociągowy, pocztowy, podwodny, dyszlowy, kursowy, lejcowy (licowy), orczykowy, powozowy; w formach rzeczownikowych: siwek, gniadosz, srokosz, kasztan...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Doroszewski, Witold 1982. Język. Myślenie. Działanie. Rozważania językoznawcy, Warszawa : PWN
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.