sukanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) sukno, suknia, sukienka; sukiennice (‘gdzie sukna sprzedają’, niem. Tuchlauben); od sukania, ‘nawijania nici’ (znanego u nas w 15. wieku: »Marja sukala jedwabiem*, Rozmyślanie); »sukać albo obracać*, r. 1500, sukadło, ‘wijadło’, r. 1500;...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Brückner, Aleksander 1989. Słownik etymologiczny języka polskiego, wyd. 5, Warszawa : Wiedza Powszechna
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.