synchronia-diachronia

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) interpretacyjną, by sprostać tym wymaganiom. Model ten pozwnla również z jednej strony uogólnić (sprowadzić do wspólnego mianownika) rezultaty badań dotychczasowych, eliminując przy tym interpretacje pozorne, tak często spotykane przy wyjaśnianiu mechanizmów" funkcjonowania accusatiwu-genetiwu, z drugiej zaś — przezwyciężyć krańcowe dążenia do całkowitego przeciwstawienia sobie synchronii i diachronii, zachowując przy tym niezbędną odrębność typologii i badań historycznojęzykowych, wynikającą z odrębności ich przedmiotów" i zadań. O ile bowiem dualizm pojęć „synchronia-diachronia“ jest metodologicznie uzasadniony w aspekcie badań taksonomicznych języka, to z punktu widzenia teorii dynamicznej traci on takie uzasadnienie, poniewraż — jak w-ykazano wyżej — te same zależności (systemowe i pozasystemowe), które czynią język uniwersalnym środkiem komunikacji, wprawiają również w ruch koło napędowe jego rozwoju...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
BPTJ - Biuletyn Polskiego Towarzystwa Ję­zy­ko­znawczego (Kraków / Wrocław / War­szawa)
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.