tachta

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Usiadła wreszcie w kącie tachty z kolanami podebranemi pod brodę. I ona dosłyszała trzask walących się dekoracyj, lecz z poza nich tylko zobaczyła samą siebie, wkraczającą w pustą, chłodną widownię. Poza nią opadały z szelestem: noce siwo-perliste, słowa, jedynie w drżeniu rozgniatanych warg wyrażalne...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Brzęczkowski, Jerzy 1931. Wraki. Powieść, Warszawa : Nakł. Gebethnera i Wolffa
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.