tajster

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) A oto bardziej szczegółowy przykład. W codziennym komunikowaniu się wystarcza na ogół rzeczownik kieszeń, czasem z uściślającym dodatkiem — boczna, wewnętrzna bądź tylna. Złodziej opowiadający o swoich poczynaniach lub porozumiewający się ze wspólnikiem musi określić odrębnie i krótko każdą kieszeń ubrania. Małą kieszonkę na zegarek („sikor”, „cebulę”) nazywano więc „rówką”, kieszeń wewnętrzną (z której najczęściej wyciągano portfel, czyli „tajster”, „skórę”, „zecer”) — „pechem” ( co kojarzy się z wpychaniem tam ręki) lub „żebrem”, kieszeń górną — „wierzchówką”, boczną w marynarce — „parkanem” (potem „mańka lewa” i „mańka prawa”), tylną w spodniach — „dupniakiem” lub „spluwaczką”, boczną w spodniach — „nachą lewą” i „nachą prawą” („nachy” — spodnie)...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Milewski, Stanisław 1996. W świecie występku i zbrodni. Z dziejów przestępczości i jej zwalczania, Warszawa : KiW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.