tartuf

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Pańska obrazoburcza potrzeba niweczenia szanownych piedestałów, Pańska wiecznie żywa gotowość służenia prawdziwie bezinteresownie, porywczo, po rycersku, odruchowa nienawiść do wszelkiego zakłamania, szerokość horyzontów, nie zaciemniona żadnym przesądem, wreszcie pańska młodzieńcza odwaga cywilna w kraju tartufów literackich i zasuszonych wielbicieli autorytetów — jest czymś tak wyjątkowym i tak rewelacyjnym...” etc., etc...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Boy-Żeleński, Tadeusz 1956-1975. Pisma. T. 1-28, Warszawa : PIW
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.