teoria-brylant

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Taine’a. Gdym wreszcie zamilkł, odezwał się chłodno, spokojnie, Chmielowski (dzisiaj brat Albert), któregośmy wysoko cenili za wielki talent malarski i wielką kulturę: «Pojmuję: więc to, że Michał Anioł urodził się i tworzył, jak tworzył, jest wyłącznie zasługą rzeźników, piekarzy, krawców i szewców florenckich». Oniemiałem. Teoria-brylant bez skazy zaczęła się od tej pory przemieniać w moich oczach w teorię-szkło, kruche i marne”. (Feliks Jasieński, Album sztuki polskiej, Lwów 1904, wyd. Altenberga)...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Olszaniecka, Maria 1984. Dziwny człowiek (O Stanisławie Witkiewiczu), Kraków ; Wrocław : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.