trójfalistość

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Pierwsze, jeszcze bardzo nieokreślone, przebija się w dumnych pieśniach chóru; drugie, już wyraźniejsze, w złowróżbnych widziadłach królowej; i dopiero po tym ostatnim spada trzeci, najcięższy cios — wieść gońca. Mamy więc już w tej najwcześniejszej tragedii nie tylko perypetię, ale też jej kunsztowne stopniowanie, i przy tym potrójne — istną „trójfalistość klęski“ — trikymia ates, jak ją nazywali starożytni. Uważny czytelnik zauważy tę trójfalistość nawet w rozwoju pierwszego przeczucia; postarałem się ją uwzględnić w moim powyższym streszczeniu...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Zieliński, Tadeusz 1971. Szkice antyczne, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Stale wyszukujemy ich i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.