trywialnie

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) szej idealnej prawdy i piękna, autor wzgardził „ohydnem ścierwem ciała14, jak się trywialnie wyraża, znienawidził blask „brutalnego słońca", świecącego w „dzień bezczelny44, wzgardził „tą rzeczywistością barwną i bogatą44, zachwycającą „tłumy powszednie44, kiedy jemu wydała się ona „jak jarmarczna szata, którą świat ducha swego kryje we dnie, by go pospólstwa nie skalaty oczy", jasność stała mu się „przeklętą44, bo cudu niema we dnie, tęsknił do nocy, do marzeń, gdyż w tej ułud zawierusze, jaką nas nękają zjawiska świata zmysłowego, to tylko jest prawdą, „co duch z swej treści porodzi i widzi44...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Chmielowski, Piotr 1901. Najnowsze prądy w poezyi naszej, Lwów : H. Altenberg ; Warszawa : E. Wende i Spka
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przysłówek

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.