trzecioletny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) bodaj przykład znajdziemy w Szachach. Fiedor łapie Borzuja na oszustwie w grze: figurę, którą mu przeciwnik zbił, chce Borzuj niepostrzeżenie wstawić z powrotem na szachownicę: Ale go Fiedor obaczył z daleka; — Uśmiechnąwszy się, rzecze: „Toć nowina! — A nie tyżeś był wskrzesił Piotrowina? — Nie trzebać świadków trzecioletnych tobie, — Masz prawo dobre, chowaj tego w grobie!” — Śmiałby sie Borzuj, lecz mu nie do śmiechu, — Nie każe świętych wspominać dla grzechu (w. 380—386)...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Weintraub, Wiktor 1977. Rzecz czarnoleska, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.