trzy-akcentowy

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) I tutaj każdy wiersz da się sprowadzić do jednej z dwu odmian: trypodii trocheicznej lub dypodii amfibrachicznej, ale obok transakcentacyj (ssS zamiast sSs — „I pod jej“) lub przytłumiania akcentu (Ssss zamiast SsSs — tlduszy swej na“), co sprawia, że mamy tu przeplatanie się wierszy to dwu, to trzy-akcentowych, działa jeszcze frazowanie syntaktyczno-intonacyjne, które nie podporządkowuje się schematom metrycznym, lecz płynie swobodnie, przelewając się przez ich granice...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Furmanik, Stanisław 1947. Podstawy wersyfikacji polskiej (Nauka o wierszu polskim), Warszawa ; Kraków : Wyd. E. Kuthana
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.