twarz-istota

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Kiedy czytamy ostatnie strony Odysei, wiemy już dobrze to, co przez cały czas powracało w lekturze jako przypuszczenie: gra z maskami, jaką prowadził Odys, wymagała, by był on wierny ukrytej twarzy. Bez poczucia tożsamości, tak dobitnie zamanifestowanego w ostatnich scenach, bez silnego obrazu własnej twarzy-istoty ten Zamaskowany znikłby prędko pod maskami. Dlatego każde jego kłamstwo zawierało prawdę jako zawdeszoną, lecz przecież nadal obecną możliwość mowy, a kolejne wcielenia nie naruszały powierzchni ciała...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Ja­nion, Maria, Rosiek, Stanisław (red.) 1986. Maski. T. 1-2, Gdańsk : Wyd. Morskie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.