tytulatura

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) szersze pojęcie królestwa jako całej Polski, to przecież w tytulaturze od tego czasu na zawsze pozostał ślad dawnego pojęcia; rex Poloniae, dux Cracoviae, Sandomiriae i t. d. zwie się król polski — brak więc nazwy księcia Wielkopolski, bo ją właściwie oznaczał ten pierwszy tytuł, królewski. O ile jednak chodzi...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Kutrzeba, Stanisław 1912. Historya ustroju Polski w zarysie. T. 1, wyd. 3, Lwów : Księgarnia Polska B. Połonieckiego
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.