własnoustny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Przyjechał tu Przesmycki; Górski zaaranżował ucztę wierszopisów: on, Miriam, Porębowicz, Zdziechowski (ten od prozy), Rydel i ja. Wszyscy czytaliśmy swoje rzeczy z wyjątkiem Zdziechowskiego, który nic nie czytał, i Górskiego, który cudownie deklamował siebie. Ja tych publikowań własnoustnych nie cierpię i wszystko dość mnie nudziło6*...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Jabłońska, Krystyna 1969. Kazimierz Tetmajer. Próba biografii, Kraków : Wyd. Literackie
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.