wariacyjno-figuracyjny

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Fragmenty wyżej pokazane wyczerpują całą technikę kompozytorską i konstrukcyjną stosowaną w Rondzie E-dur. W dalszym ciągu powraca jeszcze refren w tonacji Fis-dur, a więc w drugiej dominancie górnej w stosunku do tonacji wyjściowej, następnie w C-dur, a więc w stosunku subdominanty neapolitańskiej do górnej dominanty, i wreszcie w wyjściowym E-dur, za każdym razem z wariacyjno-figuracyjnym traktowaniem drugiej frazy d z analogiczną do t. 9—20 — choć nie identycznie traktowaną — partią o funkcji łącznika modulacyjnego lub z wtrętami kadencyjnymi; po czym raz jeszcze — jako kodalne zakończenie całości — powraca pierwszy fragment refrenu w jego najprostszej, pierwotnej postaci. Ostatnie pojawienie się refrenu przed kodą charakteryzuje...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Łobaczewska, Stefania 1960. Style muzyczne. T. 1. Cz. 1, Warszawa : PWM
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.