winowaty

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) — Co im winowate były nasze Olszyny. Bóg ich wie... Klub spaliły, tamten koniec od rzeki het precz spaliły, co się narodu namarnowało, niech ręka boska broni... a potem jeszcze bandcrowce przyszły rekwizycje robić, a co tu za rekwizycje? Sami...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Wasilewska, Wanda 1956. Pisma zebrane. T. 4. Rzeki płoną, Warszawa : Wyd. MON
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
przymiotnikliczba mnoga

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.