wiwatowanie

Słowo poświadczone w fotocytacie:

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/JPGs/IJ_2325.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 136

Warning: file_get_contents(http://150.254.102.135/viewDjvu/data.txt): failed to open stream: Connection refused in /var/nfjp/wp-content/plugins/NFJP/lemma-template.php on line 143
(...) Nowy Rok, największe święto japońskie, obchodziła zimująca tu kolonja, około sześćdziesięciu osób, w sposób nader hałaśliwy. Zaproszono również Rosjan, którzy przybyli zewsząd sankami, ciągnionemi przez psy. Uroczystość polegała głównie na jedzeniu, piciu 1 wiwatowaniu, a zakończyła się tern, że goście poszli, a raczej pozataczali się do swych sanek, pozostawiając psom zupełną swobodę dostawienia ich do domów. Wielki to cud i wielki, zaiste, zaszczyt dla psów, że nie wszyscy, ale niektórzy tylko poodmrażali ręce i nogi...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
rzeczownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.