wyjękać

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Jest nieszczęśliwy niźli grzeszny bardzo. Bo oto miłość w nim przerosła w zemstę, Bo oto boleść przejąwszy szpik kości, W rozpacz zmieniona ogarnęła duszę, I że zapomniał już Bożego głosu; Bo oto wielką Pan na niego próbę Dopuszczał z góry i legł pod tą próbą, A w łonie jego piekło zagościło: Szatanów tysiąc wrze w jego wnętrznościach, A wszelka łaska od niego odbiegła: Bo oto stracił oko chrześciańskie A majakami czart mu zmącił duszę; Bo oto zgubę niosąc swej ojczyźnie, W swem zaślepieniu myślał, że ratunek; Bo oto wściekłość ducha mu zaćmiła, I leci w przepaść, a czarty mu szepcą, Że idzie wielką i godziwą drogą: Ale tam w głębi jego męzkiej duszy Wrze męka wielka i straszne cierpienie, Aniołów widzi lecących od siebie, Przeklinających przodków pokolenia, A matka Polska nocą doń przychodzi, I z krwawej piersi wyjęka: Syn zdrajca!...
Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Adres bibliograficzny:
Szujski, Józef 1887. Dzieła. Wydanie zbiorowe. Ser. 1. T. 4. Dramata. T. 3, Kraków : Druk. „Czasu”
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.