wypadać

Słowo poświadczone w fotocytacie:
(...) Widocznie w księdze przeznaczeń zapisane było, że nie zginę w dzieciństwie, choć wciąż spadałem, wpadałem, wypadałem, kaleczyłem się i popadałem w trudne i niezwykłe sytuacje. Na wsi, w czasie wakacji, wyleciałem z parterowego okna niemal na ręce przechodzącej Cyganki. Jejmość wyjątkowo nie zajmowała się kradzieżą dzieci, a że widocznie przywędrowała z Rosji, odezwała się oddając zgubę: — Zacziem wy wybrosili riebionka?...

Dodatkowe informacje

Diachroniczna częstość użycia słowa (wystąpień na milion wyrazów):
Lokalizacja ekscerptu na stronie:
Adres bibliograficzny:
Warnecki, Janusz 1971. Najdłuższy mój monolog, Warszawa : Czytelnik
Etykiety gramatyczne poświadczenia:
czasownikliczba pojedyncza

Zastrzeżenia

W naszych materiałach trafiają się błędy, są nieuniknione w tak wielkim zbiorze danych. Procentowo nie jest ich jednak więcej niż w klasycznym 11-tomowym Słowniku języka polskiego pod red. Witolda Doroszewskiego. Ciągle je wyszukujemy i nanosimy natychmiast poprawki, co w epoce przedelektronicznej było zupełnie niemożliwe.